ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

როგორია წნევის ნორმალური მაჩვენებლები გულის ღრუებსა და ფილტვის არტერიაში? 1. მარჯვენა წინაგული -15-30 მმ.ვწყ.სვ; 2. ფილტვის არტერია-10-12 მმ.ვწყ.სვ; 3. ფილტვის კაპილარების ჩაჭედვის წნევა - 6-12 მმ.ვწყ.სვ; 4. საშუალო წნევა ფილტვის არტერიაში - 10-18 მმ.ვწყ.სვ. 5. მარჯვენა პარკუჭი-15-30 მმ.ვწყ.სვ.

ფილტვის არტერიის კათეტერიზაციის პირობებში სარწმუნო მონაცემების მიღებისთვის გასათვალისწინებელია შემდეგი: 1. ფილტვის არტერიაში წნევა უნდა გაიზომოს ჩასუნთქვის პიკზე; 2. ფილტვის კაპილარების ჩაჭედვის წნევა ყოველთვის უფრო მაღალია ვიდრე ფილტვის არტერიაში დიასტოლური წნევა; 3. ტაქიკარდიისას (P -მეტია120) ფილტვის არტერიაში დიასტოლური წნევა შეიძლება იმატებდეს, რადგან არ არის საკმარისი დრო, რათა ის დაუბრუნდეს საწყის დონეს; 4. ცენტრალური ვენური წნევა და ფილტვის კაპილარების ჩაჭედვის წნევა- მოცირკულირე სისხლის მოცულობის შეფასების სანდო კრიტერიუმებია;5) ფილტვის არტერიის კათეტერის გამოყენება არ აუმჯობესებს გამოსავალს, პაციენტებში სეპტიური შოკით

რა გართულებები შეიძლება აღმოცენდეს ფილტვის არტერიის კათეტერიზაციის პროცესში? 1. პარკუჭოვანი არითმიები; 2. ფილტვის არტერიის გაგლეჯა; 3. ფილტვის არტერიის ჰაეროვანი ემბოლია; 4. წინაგულოვანი არითმიები.

ფილტვის კაპილარების ჩაჭედვის წნევის გაზომვის პრინციპი ეყრდნობა: 1. მარცხენა წინაგულსა და კათეტერის ბოლოს შორის სისხლის სვეტი წარმოქმნება; 2. კათეტერის ბალონი იბერება ფილტვის არტერიის ობსტრუქციამდე; 3. ხდება წნევათა გაწონასწორება ფილტვის არტერიაში, მარცხენა წინაგულსა და ფილტვის კაპილარებში. 4, მისი გამოყენება არ აუმჯობესებს გამოსავალს

ფილტვის კაპილარების ჩაჭედვის წნევა საშუალებას იძლევა განისაზღვროს: 1. წნევა მარცხენა წინაგულში; 2. გულის უკმარობისას მარცხენა პარკუჭის პრედატვირთვა; 3. ფილტვის კაპილარებში ჰიდროსტატური წნევა; 4. ტრანსმურული წნევა; 5. წნევა მარჯვენა პარკუჭში;

როგორ არის დამოკიდებული ფილტვის კაპილარების ჩაჭედვის წნევა (ფკჩწ) მართვითი სუნთქვის რეჟიმებსა და პარამეტრებზე? 1. ამოსუნთქვის ბოლოს დადებითი წნევის (PEEP) პირობებში ფკჩწ ქვეითდება; 2. სუნთქვის მაღალი სიხშირის (ფ > 25-27) პირობებში ფკჩწ ქვეითდება; 3. მაღალი მოცულობით Vt პირობებში ფკჩწ მატულობს; 4. ფ.ხ.ვ-ს არ აქვს გავლენა ფკჩწ-ზე.

რომელ კლინიკურ სიტუაციაში არ შეესაბამება ფილტვის კაპილარების ჩაჭედვის წნევა (ფკჩწ) მარცხენა პარკუჭში საბოლოო დიასტოლური წნევის (მპსდწ) მაჩვენებლებს? 1. მიტრალური სტენოზი; 2. აორტის სარქვლის ნაკლოვანება; 3. სუნთქვის უკმარობა. არტერიული ჰიპოტენზია

გულის წუთმოცულობის დაბალი მაჩვენებლის პირობებში, როდესაც მაღალია სისხლძარღვთა საერთო პერიფერიული წინააღმდეგობა და დაბალი არტერიული წნევა, ქვემოთჩამოთვლილთაგან სისხლის მიმოქცევის ნორმალიზების მიზნით ინიშნება: 1. ეპინეფრინი 2. დოპამინი 3. დობუტამინი 4. კრისტალოიდური და კოლოიდური ხსნარები

გულის წუთმოცულობის დაბალი მაჩვენებლის პირობებში, როდესაც დაბალია სისხლძარღვთა საერთო პერიფერიული წინააღმდეგობა და დაბალი არტერიული წნევა სისხლის მიმოქცევის ნორმალიზების მიზნით ინიშნება: 1. ეპინეფრინი 2. დოპამინი 3. ნორეპინეფრინი 4. კრისტალოიდური და კოლოიდური ხსნარები

რეანიმაციის შედეგად გულის მუშაობის აღდგენის შემდგომ პერიოდს შეიძლება ახლდეს: 1. ორგანული აღუდგენელი სისხლის მიმოქცევა; 2. რეპერფუზიული დაზიანებები; 3. ჟანგბადის დეფიციტი. 4. კომა

ნორმალურ დონეზე დაბალი VO2 სიდიდე მიუთითებს: 1. ქსოვილების მიერ ჟანგბადის ადექვატურ მოხმარებაზე, თუ მათში მეტაბოლიზმის დონე შემცირებულია; 2. დაავადების უფრო მძიმე მიმდინარეობაზე და მაღალ ლეტალობაზე, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომელთაც ეს მაჩვენებელი ნორმაში აქვთ ან მომატებული აქვთ; 3. ქსოვილების მიერ ჟანგბადის არაადექვატურ მოხმარებაზე, თუ მათში მეტაბოლიზმის დონე შემცირებულია; 4. დაავადების სასურველ მიმდინარეობაზე და დაბალ ლეტალობაზე, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომელთაც ეს მაჩვენებელი ნორმაში აქვთ ან მომატებული აქვთ.

ნივთიერებათა ცვლისა და ენერგოხარჯვის მომატების პირობებში (მაგ: სეპტიური შოკი ) ნორმალური VO2 დონე შესაძლოა მაინც არასაკმარი იყოს ორგანიზმის მოთხოვნათა დასაკმაყოფილებლად, ინტენსიური მეტაბოლიზმის გამო, ასეთ შემთხვევაში ხდება: 1. სისხლში რძემჟავას კონცენტრაციის მომატება; 2. სისხლში ლაქტატის კონცენტრაციის შემცირება; 3. სისხლში ლაქტატის კონცენტრაციის მომატება; 4. სისხლში რძემჟავას კონცენტრაციის შემცირება.

შერეულ ვენურ სისხლში ჟანგბადის დაბალი შემცველობის მიზეზებია: 1. ჰიპოქსემია; 2. გაძლიერებული მეტაბოლიზმი; 3. გულის დაბალი წუთმოცულობა;4. გაზრდილი ჟანგბადის მოხმარება

ფიზიოლოგიური ( ფუნქციური ) მკვდარი სივრცე არის: 1. სასუნთქი სისტემის ყველა ის მონაკვეთი, სადაც გაზთაცვლა ხდება; 2. სასუნთქი სისტემის ყველა ის მონაკვეთი, სადაც გაზთაცვლა არ ხდება; 3. სასუნთქი სისტემის ყველა ის მონაკვეთი, სადაც გაზთაცვლა ხდება ნაწილობრივ; 4. ჯანმრთელ ადამიანებში ფუნქციური მკვდარი სივრცის მოცულობა (Vd) შეადგენს მთელი სასუნთქი მოცულობის 30%.

ფიზიოლოგიური მკვდარი სივრცე იზრდება: 1. სუნთქვის სიხშირის მომატებით; 2. ალვეოლების გადაჭიმვით; 3. დადებითი წნევით ამოსუნთქვის ბოლოს; 4. გულის უკმარისობის დროს.

ჭეშმარიტი არტერიო-ვენური შუნტი: 1. მიუთითებს გაზთა ცვლის არ არსებობაზე სისხლსა და ალვეოლარულ აირებს შორის; 2. წარმოდგენილია სისხლით, რომლის გაწონასწორება ალვეოლური აირით არასრულყოფილია; 3. ნორმაში შუნტისმიერი სისხლის მიმოქცევა შეადგენს მთელი სისხლის მიმოქცევის არანაკლებ 10%-ს.

გულის წუთმოცულობის ნაწილს, რომელიც სრულად დაბალანსებული არ არის ალვეოლური აირით, ეწოდება: 1. განდევნის ფრაქცია; 2. შუნტის ფრაქცია; 3. ანატომიური სისხლძარღვოვანი შუნტი.4. პორტო-სისტემური შუნტი

გულის წუთმოცულობის შუნტის ფრაქციის მომატებას ხშირად იწვევს: 1. ფილტვის შეშუპება; 2. პნევმონია; 3. ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლია; 4. გულის უკმარობა;

ალვეოლურ აირსა და არტერიულ სისხლს შორის PO2 მნიშვნელობის სხვაობას ეწოდება: 1. PO2 მიხედვით ალვეოლო-არტერიული სხვაობა; 2. ჟანგბადის მიხედვით არტერიო-ვენური გრადიენტი; 3. A-a PO2 გრადიენტი; 4. ჟანგბადის მიხედვით არტერიო-კაპილარული გრადიენტი.

არტერიულ სისხლში CO2 პარციალური წნევა განისაზღვრება: 1. დამოკიდებულებით CO2 პროდუქციის სიდიდესა და გულის წუთმოცულობას შორის; 2. დამოკიდებულებით CO2 პროდუქციის სიდიდესა და ფილტვის წუთმოცულობას შორის; 3. დამოკიდებულებით CO2 პროდუქციის სიდიდესა და ამოსუნთქულ ჰაერში FiO2 მაღალ მაჩვენებელს შორის; 4. დამოკიდებულებით CO2 პროდუქციის სიდიდესა და ფილტვებიდან მისი გამოყოფის სიჩქარეს შორის.