ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

მიუთითეთ რომელი არის რეკომენდებული ჰემორაგიული შოკის მკურნალობის დასაწყებად?

ჰემორაგიული შოკის მკურნალობის მოგვიანებით ეტაპზე, როდესაც კლინიკური და პარაკლინიკური მონაცემებით სავარაუდოდ აღმოფხვრილია მოცირკულირე სისხლის მოცულობის დეფიციტი, მაგრამ ჰემოდინამიკა არასტაბილურია, დოფამინი უნდა გამოვიყენოთ შემდეგი დოზით:

ჰემორაგიული შოკის კომპლექსურ მკურნალობაში ერითროციტული მასის გადასხმა ნაჩვენებია: 1. მოცულობის დეფიციტის შევსების მიზნით; 2. მიკროცირკულაციის გაუმჯობესების მიზნით; 3. არტერიული წნევის ნორმალიზაციის მიზნით; 4. სისხლის ჟანგბადტრანსპორტაბელური ფუნქციის გაუმჯობესების მიზნით.

ჰემორაგიული შოკის კომპლექსურ მკურნალობაში, ჰემოდინამიკის სტაბილიზაციის მიზნით ადრენალინის გამოყენება არ არის ნაჩვენები: 1. დასაწყისში; 2. მიკროცირკულაციის გაუარესებისას; 3. ცენტრალური ვენური წნევის შემცირებისას; 4. სისხლის ჟანგბადტრანსპორტაბელური ფუნქციის გაუმჯობესებამდე.

ჰემორაგიული შოკის კომპლექსურ მკურნალობაში, როგორი თანმიმდევრობით არის მიზანშეწონილი ინფუზიურ-ტრანსფუზიული თერაპია:

ჰემორაგიული შოკის დროს რეზუსკიტაცია პირველ რიგში ხორციელდება: 1. ერითროციტული მასის ტრანსფუზიით; 2. დადებითი ინოტროპული ეფექტის მქონე პრეპარატებით; 3. კრისტალოიდებით და პლაზმის შემცვლელებით; 4. კრისტალოიდების ინფუზიით.

"შოკსაწინააღმდეგო პნევმატური კოსტიუმის" გამოყენება ეფექტურია: 1. ვენური უკუნაკადის მომატებისათვის. 2. სისტემური არტერიული წნევის მომატებისთვის. 3. გულის წუთმოცულობის მომატებისათვის. 4. არ არის პირველი რიგის საშუალება.

სეპტიური შოკისთვის დამახასიათებელია: 1. ლაქტატი >2მმოლ/ლ 2. ცხელება ან ჰიპოთერმია 3. ლეიკოციტოზი ან ლეიკოპენია 4. ტაქიპნოე და ტაქიკარდია 5. ორგანოების დისფუნქცია

სეპტიური შოკის მდგომარეობაში მყოფ პაციენტებში ყოველთვის არ ხერხდება დადებითი პასუხის მიღება მიკროორგანიზმების ამოთესვაზე, რადგან: 1. დადებითი ჰემოკულტურის არარსებობა (სისხლის მრავალჯერადი დათესვის შემთხვევაშიც კი) არ გამორიცხავს სეპტიცემიას; 2. სეპტიურ პროცესში მთელი ორგანიზმის ჩართვა განპირობებულია ანთების მედიატორებით; 3. სეპტიური სინდრომის მდგომარეობაში მყოფ პაციენტთა დაახლოებით 50% შემთხვევაში დათესილი სისხლი სტერილურია; 4. ემპირიული ანტიბიოტიკოთერაპია ხელს უშლის მიკრობის ამოთესვას

სეპტიური შოკის ჰემოდინამიური პროფილი ასეთი სახით გამოიყურება: ფილტვის კაპილარების ჩაჭედვის დაბალი წნევა - მაღალი გულის გადმოტყორცნის წუთმოცულობა - სისხლძარღვთა საერთო პერიფერიული წინააღმდეგობის დაბალი დონე. რა მდგომარეობით არის განპირობებული მაღალი სისტოლური გადმორტყორცნა? 1. მიოკარდის კუმშვადობის ადრენერგიული სტიმულაციით; 2. გულის შეკუმშვათა სიხშირის გაზრდით; 3. გულის შეკუმშვათა სიხშირის გაზრდით; 4. სისხლძარღვთა პერიფერიული წინაღობის დაბალი დონით.

სეპტიური შოკის დროს ჰემოდინამიკური ცვლილებები მოიცავს:1. შედარებით ან აბსოლიტურ ჰიპოვოლემიას; 2. მიოკარდის დისფუნქციას; 3. მცირდება გულისმიერი გადასროლა; 4. დისბალანსს ჟნგბადის მიწოდებასა და მოხმარებას შორის

კათეტერასოცირებული ინფექციის განვითარების რისკი იზრდება ცენტრალური ვენის კათეტერიზაციის პირობებში. კათეტერთან დაკავშირებული რისკ ფაქტორებია: 1. კათეტერის დაყოვნება; 2. კათეტერის დგომა საუღლე ვენაში და არა ლავიწქვეშაში; 3. მულტისანათურიანი კათეტერი: 4. პროფილაქტიკური ანტიბიოტიკოთერაპიის არ გამოყენება.

ტოქსიური შოკის სინდრომი გამოვლინდება: 1. ცხელებით; 2. ჰიპერტენზიით; 3. ჰიპოტონიით; 4. გენერალიზებული ერითომატოზული გამონაყრით; 5. პოლიორგანული უკმარისობით

სისხლის პლაზმაში ლაქტატი >4მმოლ/ლ დაგროვება სეპტიური შოკის დროს მიუთითებს: 1. დაავადების პროგნოზზე; 2. VO2 - სა და მეტაბოლიზმის დონეს შორის წონასწორობაზე; 3. ორგანოების და ქსოვილების პერფუზიის მდგომარეობაზე; 4. ქსოვილების და ორგანოების არასაკმარის ოქსიგენაციაზე.

როგორ უნდა იქნეს მიღწეული სეპტიური შოკის დროს DO2-ის (ჟანგბადის მიწოდების) და VO2 -ის (ჟანგბადის მოხმარების) ზენორმალური სიდიდე: 1. სისხლძარღვთა საერთო პერიფერიული წინაღობის მომატების ხარჯზე; 2. DO2 ზენორმალური სიდიდე არ აუმჯიბესებს გამოასვალს; 3. არტერიული წნევის მომატების ხარჯზე; 4. არტერიული წნევის შემცირების ხარჯზე; 5. გულის წუთმოცულობის გაზრდის ხარჯზე.

რატომ გამოიყენება სეპტიური შოკის დროს სისხლის მიმოქცევის უკმარისობის წინააღმდეგ ვაზოპრესორებთან და ჰორმონებთან ერთად მაპოლარიზებელი ხსნარი - ნარევი: გლუკოზა- ინსულინი- კალიუმის ქლორიდი (გიკ)? 1. გიკ - ის ხსნარის ინტრავენური ინფუზია აუმჯობესებს სისხლმიმოქცევას; 2. გიკ-ის ხსნარის ინტრავენური ინფუზია ინარჩუნებს გულისმიერ გადასროლას; 3. გიკ ზრდის ლაქტატის კონცენტრაციას სისხლში; 4. გიკ აუმჯობესებს პარენტერალურ კვებას. 5.მაპოლარიზებეი ხსნაირ გამოყენება არ არის რეკომენდირებული

რეკომენდებულია ემპირიულუ ანტიბიოტიკების ინტრავენური შეყვანის დაწყება რაც შეიძლება ადრე შოკის პირველადი კლინიკური გამოვლინების შემდეგ ანტიბიოტიკოთერაპიის რომელი პრინციპი უნდა იქნეს გამოყენებული ამ შემთხვევაში: 1. მონოთერაპია-მოქმედების ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკით 2. უნდა იქნეს აღებული სისხლის კულტურა და შემდეგ დაწყებული უნდა იქნეს ანტიბიოტიკოთერპია სეფსისზე ეჭვიდან 1 სთ-ში 3. ესკალაციური თერაპია 4. დეესკალაციური თერაპია.

ტოქსიკური შოკის სინდრომს იწვევს ეგზოტოქსინი, რომელსაც გამოყოფს Staphylococus Aureus. ამ შემთხვევაში რომელი ანტიბიოტიკია ყველაზე ოპტიმალური:

ჰემოდინამიკის რომელი ძირითადი პარამეტრები შეიძლება დარეგისტრირდეს ფილტვის არტერიის კათეტერიზაციის საშუალებით: 1. ცენტრალური ვენური წნევა და ფილტვის არტერიის ჩაჭედვის წნევა; 2. საშუალო არტერიული წნევა და საბოლოო დიასტოლური წნევა მარცხენა პარკუჭში; 3. შერეულ ვენურ სისხლში ჰემოგლობინის გაჯერება ჟანგბადით. 4. წნევა აორტაში

ფილტვის არტერიის კათეტერიზაციის საშუალებით, არაპირდაპირი (გათვლითი) გზით რეგისტრირდება: 1. გულის სისტოლური მოცულობა; 2. გულის ინდექსი; 3. შერეული ვენური სისხლის სატურაცია; 4. სისხლძარღვთა საერთო პერიფერიული წინააღმდეგობის ინდექსი და ფილტვის სისხლძარღვების წინააღმდეგობის ინდექსი; 5. ჟანგბადის მიწოდება (DO2) და ჟანგბადის მოხმარება (VO2).