ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

ნორეპინეფრინი იწვევს:

ეპინეფრინის შეყვანის გზებია: 1. ინტრავენური; 2. ინტრამუსკულარული; 3. ენდოტრაქეული; 4. რექტალური.

ეფედრინი უშუალო ფარმაკოლოგიურ გავლენას ახდენს:

დოფამინი: 1. მიიღება სინთეზური გზით; 2. არ აღიზიანებს ადრენერგულ რეცეპტორებს; 3. აღიზიანებს ალფა და ბეტა ადრენერგულ და დოფამინერგულ რეცეპტორებს; 4. აღიზიანებს მხოლოდ დოფამინერგულ D1 და D2 რეცეპტორებს.

დოფამინი: 1. ზრდის სისხლძარღვების პერიფერიულ წინააღმდეგობას; 2. ზრდის გულის წუთმოცულობას გულის შეკუმშვათა გაძლიერების და გახშირების ხარჯზე; 3. აუმჯობესებს კორონარულ სისხლისმიმოქცევას; 4. ზრდის ჟანგბადზე მოთხოვნილებას.

ჩამოთვლილი სიმპატომიმეტიკებიდან რომელი აუმჯობესებს თირკმლის პერფუზიას:

კალციუმის ანტაგონისტია:

ენალაპრილის გვერდითი ეფექტებია: 1. თავბრუსხვევა; 2. სითხის ჭარბად შეკავება; 3. ჰიპერგლიკემია; 4. ჰიპერკალიემია;

ანგიოტენზინ II მოქმედების მექანიზმია: 1. პერიფერიული ვაზოდილატაცია; 2. წყურვილის სტიმულაცია; 3. ალდოსტერონის სეკრეციის დათრგუნვა; 4. ანტიდიურეზული ჰორმონის სეკრეციის სტიმულაცია.

გლუკოკორტიკოიდების ფუნქციებია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი, გარდა:

ბოლო 6 თვის მანძილზე ჰიდროკორტიზონით ნამკურნალევი ავადმყოფების პრემედიკაციაში ჩართული უნდა იყოს: 1. პრედნიზოლონი; 2. დექსამეტაზონი; 3. ნებისმიერი სტეროიდი; 4. ჰიდროკორტიზონი.

კორტიკოსტეროიდები იწვევენ: 1. ანტიალერგიულ ეფექტს; 2. უჯრედული იმუნიტეტის დათრგუნვას; 3. ფაგოციტოზის დათრგუნვას; 4. ჰიპოთალამო-ჰიპოფიზ-თირკმელზედა ჯირკვლის სისტემის დათრგუნვას.

კორტიკოსტეროიდები იწვევენ: 1. კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენას; 2. იმუნოდეპრესიას; 3. სისხლის ჰიპერკოაგულაციას და თრომბოემბოლიურ გართულებას; 4. ქსოვილების შეშუპებას; 5. ტვინის შეშუპების შემცირებას.

გლუკოკორტიკოიდების დიდი დოზებით მკურნალობა ნაჩვენებია ყველა ჩამოთვლილ შემთხვევაში, გარდა:

ოსმოდიურეტიკების მოქმედების მექანიზმი მოიცავს ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილს, გარდა: 1. სისხლის ოსმოსური წნევის მატებისა; 2. პირველად შარდში ჰიპეროსმოსური ეფექტისა; 3. ნეფრონის პროქსიმალურ მილაკებში დიურეზული ეფექტის გამოვლენისა; 4. ნატრიურეზისა და კალიურეზის მომატებისა ნეფრონის შემკრებ მილაკებში.

ოსმოდიურეზული მოქმედება ახასიათებს ყველა ჩამოთვლილს, გარდა: 1. გლიცერინისა; 2. ჰიპერტონული მშრალი პლაზმისა; 3. ჰიპერტონული ხსნარისა; 4. გლუკოზის 5%-იანი ხსნარისა, რომლის გადასხმის სიჩქარეა 0,5 გ/კგ/სთ-ში.

ჰიპოთიაზიდის გამოყენებისას, დიგიტალისის გადაჭარბებული დოზებით მკურნალობის ფონზე, გამოწვეული არითმია მატულობს შემდეგი მიზეზით:

დიაკარბი: 1. აძლიერებს ნატრიუმის ჰიდროკარბონატის გამოყოფას; 2. არის მჟავას წარმომქმნელი დიურეტიკი; 3. არის კარბოანჰიდრაზას ინჰიბიტორი; 4. შესაძლებელია მისი გამოყენება მეტაბოლური აციდოზის დროს.

სალურეტიკებს მიეკუთვნება: 1. ჰიპოთიაზიდი; 2. ურეგიტი; 3. ფუროსემიდი; 4. მანიტი

ოსმოდიურეტიკების გამოყენება საშიშია: 1. ასთმური სტატუსის დროს, სისხლის მიმოქცევის მცირე წრის გადაძაბვის შემთხვევაში; 2. ფილტვების შეშუპების დროს, სისხლისმიმოქცევის მცირე წრის განტვირთვის მიზნით; 3. ჰიპერგლიკემიური კომის დროს; 4. ანურიის დროს, როცა ცენტრალური ვენური წნევა ნულის ტოლია.