ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

ჰიპოთიაზიდის ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს:

საგულე გლიკოზიდების მოქმედება არ გულისხმობს:

გლუტამინის მჟავა ღვიძლისმიერი კომის დროს ინიშნება: 1. სპილენძის ჭარბი რაოდენობის მოცილების მიზნით; 2. პიროყურძნის მჟავას ნეიტრალიზაციის მიზნით; 3. პროტეაზას ინჰიბირების მიზნით; 4. ამიაკის გაუვნებლობის მიზნით.

ვიტამინების უკმარობა ორგანიზმში შეიძლება განვითარდეს ყველა შემთხვევაში, გარდა:

ნაწლავების ბაქტერიული ფლორა ახდენს სინთეზს:

A ჰიპოვიტამინოზს შეუძლია:

ვიტამინ A-ს ახასიათებს ყველა ჩამოთვლილი თვისება, გარდა: 1. წვრილ ნაწლავებში შეწოვისა; 2. ყვითელი შეფერილობისა; 3. ნორმალური ზრდის უზრუნველყოფისა; 4. არ მონაწილეობს ნივთიერებათა ცვლის პროცესში.

ვიტამინი D: 1. ცხიმში ხსნადი ვიტამინია; 2. მონაწილეობას იღებს ფოსფორისა და კალციუმის ცვლაში; 3. იწვევს ჰიპერვიტამინოზს; 4. ხანდაზმულ პირებში ხელს უწყობს ათეროსკლეროზის განვითარებას.

ვიტამინი K: 1არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების ანტაგონისტია; 2. ნაჩვენებია INR მომატების დროს; 3.არ .მოქმედებს ვენაში შეყვანისთანავე . 4..ჰეპარინის ანტაგონისტია;

ასკორბინის მჟავასთან მიმართებაში სწორია ყველა, გარდა: 1. შეუცვლელად გამოიყოფა შარდით; 2. გამოიყენება სისხლდენების, ინტოქსიკაციების, დუნედ მიმდინარე რეგენერაციული პროცესების დროს; 3) შეიწოვება წვრილ ნაწლავში 4. არ არის საშიში მისი დიდი დოზებით გამოყენება.

ნიკოტინის მჟავა დადებით ფარმაკოლოგიურ ეფექტს ახდენს: 1. ჰიპოქოლესტერინემიის დროს; 2. იმ ავადმყოფთა მკურნალობაში, რომელთაც აქვთ კუჭ-ნაწლავის და ღვიძლის დაავადებები; 3. თირკმლების, კიდურების, თავის ტვინის სისხლძარღვების სპაზმის დროს; 4. აძლიერებს აგზნების გატარებას ნერვ-კუნთოვან სინაფსში.

ვიტამინ B1-თან მიმართებაში მართებულია ყველა, გარდა: 1. მონაწილეობს ნივთიერებათა ცვლაში ამინომჟავების დეკარბოქსილირებისა და პრეამინირების პროცესებში; 2. აუმჯობესებს ლიპიდურ ცვლას; 3. უზრუნველყოფს ნორმალურ ცვლას; 4. არეგულირებს კალციუმისა და ფოსფორის ცვლას.

ქოლინთან მიმართებაში მართებულია ყველა, გარდა: 1. აცეტილქოლინის წინამორბედია; 2. ხელს უწყობს ღვიძლის ლიპოპროტეინების სინთეზს; 3. ქოლინის უკმარისობა იწვევს ღვიძლის ცხიმოვან დისტროფიას; 4. მონაწილეობს შეუცვლელი ამინომჟავის - ჰისტიდინის სინთეზში.

ლიპოის მჟავა: 1. მონაწილეობს პიროყურძნის მჟავას დამჟანგველ დეკარბოქსილირებაში; 2. ხელს უწყობს გლიკოგენის დაგროვებას; 3. ხელს უშლის ღვიძლში ცხიმის დაგროვებას; 4. მოწამვლისას ახდენს დეტოქსიკაციას.

პროტეოლიზური ფერმენტების ინჰიბიტორებია: 1. გორდოქსი; 2. კონტრიკალი; 3. ტრასილოლი; 4. ამინოკაპრონის მჟავა.

პროტეოლიზური ფერმენტების ინჰიბიტორები შეიძლება დაინიშნოს ყველა ჩამოთვლილ შემთხვევაში, გარდა: 1. სეფსისის და შოკის კომპლექსური თერაპიის დროს; 2. პროტეოლიზური ფერმენტების აქტივობის შესამცირებლად; 3. როგორც კალიკრეინ-კინინის ინჰიბიტორები; 4. თრომბოემბოლიური დაავადებების დროს.

პლაზმისშემცველები მოქმედებენ: 1. ოსმოსური წნევის მომატების გზით; 2. უჯრედგარეთა სითხის სისხლძარღვებში გადასვლის გზით; 3. მაღალმოლეკულური მასის გლობულინების ნეიტრალიზაციის გზით; 4. ონკოზური წნევას მომატების გზით.

ყველა ჩამოთვლილ პრეპარატს აქვს ჰემოდინამიკური მოქმედება, გარდა: 1. პოლიგლუკინისა; 2. რეოპოლიგლუკინისა; 3. ვოლუვენისა; 4. ერითროციტული მასისა.

ჰემორაგიული შოკის დროს უჯრედგარე სითხის ნორმალური მოცულობისა და შემადგენლობის, მოცირკულირე სისხლის მოცულობის, მაკრო და მიკრო ცირკულაციის შენარჩუნების მიზნით საჭიროა გამოყენებულ იქნას: 1. პოლიგლუკინი; 2. ვოლუვენი; 3. რეოპოლიგლუკინი; 4. NACL0.9% ხსნარი.

ინტერსტიციული სივრციდან სითხის სისხლძარღვოვან ქსელში მობილიზაციის საუკეთესო უნარი გააჩნია: