ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

ეკლამფსიის დროს ფილტვების ხელოვნური ვენტილაციის ჩვენებაა: 1. არაკუპირებული ეკლამფსიის შეტევები; 2. ფილტვების შეშუპება; 3. პოსტეკლამფსიური კომა; 4. სასწრაფო საკეისრო კვეთა.

ეკლამფსიის მკურნალობაში ინტენსიური თერაპიის ძირითადი პრინციპებია: 1. კრუნჩხვითი სინდრომის მოხსნა; 2. არტერიული ჰიპერტენზიის კუპირება; 3. ქალასშიდა ჰიპერტენზიის შემცირება; 4. ნაყოფის დაცვა ჰიპოქსიისაგან.

ეკლამფსიის მკურნალობაში ინტენსიური თერაპიის ძირითადი პრინციპებია: 1. ჰიპოვოლემის კორექცია; 2. ადექვატური დიურეზის მიღწევა; 3. ადექვატური პერფუზიის უზრუნველყოფა; 4. ორსულობის დროული შეწყვეტა.

გვიანი გესტოზების დროს ადგილი აქვს შემდეგ პათოგენეზურ მექანიზმებს: 1. არტერიოლების გენერალიზებულ სპაზმს; 2. სისხლის კოაგულაციურ-ლიტიური თვისებების დარღვევას; 3. გორგლოვანი ფილტრაციის დაქვეითებას; 4. ჰიპო- და დისპროტეინემიას.

პრეეკლამფსიის დროს აღინიშნება შემდეგი სიმპტომები: 1. მხედველობის გაორება; 2. ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში; 3. თავის ტკივილი; 4. ჰიპორეფლექსია.

პრეეკლამფსის შესახებ მართებულია: 1. შეიძლება ადგილი ჰქონდეს რთულ ინტუბაციას; 2. გვხვდება ორსულობის მე-20კვირის შემდეგ; 3. მკურნალობისას გამოიყენება მაგნიუმის სულფატი; 4. წარმოადგენს ცენტრალრუი ვენური კათეტერიზაციის ჩვენებას.

სანაყოფე წყლით ემბოლიისას აუცილებელია: 1. ინტუბაცია, ფ.ხ.ვ; 2. სწრაფი მშობიარობა; 3. ანტიკოაგულაციური თერაპია, ე.კ.გ მონიტორინგი; 4. მშობიარობა ფიზიოლოგიური გზით.

ანესთეზიოლოგიური თვალსაზრისით გინეკოლოგიური ავადმყოფების თავისებურებებია: 1. ხშირია ფსიქოემოციური დარღვევები და ნევროზები; 2. ხშირია ანემიები; 3. ხშირია თანმხლები ენდოკრინული დაავადებები; 4. მათ ხშირად თან ახლავთ ექსტრაგენიტალური პათოლოგიები.

გეგმიურ ოპერაციამდე რამდენი ხნით ადრე უნდა შეწყდეს პერორალური კონტრაცეპტივების მიღება:

ხელოვნური აბორტის დროს ყველაზე მტკივნეულია:

პირველი ჩასუნთქვის გამომწვევი მიზეზია: 1. ჭიპლარის გადაკვანძვით გამოწვეული ჟანგბადის მიწოდების შეწყვეტა და CO2-ის დაგროვება სისხლში; 2. ჰიპოქსემიის საპასუხოდ აორტის რკალის კაროტიდული კვანძის ქემორეცეპტორების აღგზნება; 3. საშვილოსნოსა და ატმოსფეროს შორის ტემპერატურისა და წნევის სხვაობა; 4. ქიმიური და ფიზიკური ფაქტორების ჯამური მოქმედება.

ახალშობილის სუნთქვითი მოცულობა ტოლია:

ახალშობილის სუნთქვის სიხშირეა:

ახალშობილის სუნთქვის წუთმოცულობაა:

ახალშობილის გულისცემის სიხშირეა:

ახალშობილის არტერიული წნევაა:

აპგარის შკალა მოიცავს შემდეგ კლინიკურ ნიშნებს: 1. გულისცემის სიხშირე და რითმი; 2. სუნთქვის ხასიათი; 3. კუნთების ტონუსი და რეფლექსების გამოხატულობა; 4. კანის ფერი.

ახალშობილის მსუბუქი ხარისხის ასფიქსიის დროს ინტენსიური თერაპია მოიცავს შემდეგ კომპლექსებს: 1. სასუნთქი გზების გამტარობის უზრუნველყოფას; 2. ტრაქეის ინტუბაციას და ფ.ხ.ვ-ს; 3. O2-ის ინჰალაციას; 4. გულის არაპირდაპირ მასაჟს.

ახალშობილის საშუალო ხარისხის ასფიქსიის დროს ინტენსიური თერაპია მოიცავს შემდეგ კომპლექსებს: 1. ლორწოს ასპირაციას სასუნთქი გზებიდან; 2. ნიღბით ფილტვის ვენტილაციას O2-ით; 3. ინფუზიურ თერაპიას; 4. გულის არაპირდაპირ მასაჟს.

ახალშობილის მძიმე ასფიქსიისა და გულის გაჩერების დროს ინტენსიური თერაპია მოიცავს: 1. სასუნთქი გზების გამტარობის აღდგენას; 2. ტრაქეის ინტუბაციას, ფ.ხ.ვ-ს; 3. გულის არაპირდაპირ მასაჟს. 4. გულის გაჩერებისას 0,1% ადრენალინი 0,1-0,2 მლ.