ბავშვთა ნეფროლოგია სალიცენზიო

დიფუზური მეზანგიალური პროლიფერაციისათვის დამახასიათებელი არაა:

ბავშვებში იდიოპათიური ნეფროზული სინდრომის ყველაზე ხშირ მიზეზს წარმოდგენს:

ნეფროზული სინდრომით მიმდინარე დაავადებებიდან კეთილსაიმედო გამოსავალით უხშირესად ხასიათდება:

მწვავე პოსტსტრეპტოკოკული გლომერულონეფრიტი ტიპიური გამოვლენაა:

მწვავე პოსტსტრეპტოკოკული გლომერულონეფრიტის დროს ბიოფსიის ჩვენება არ არის:

მწვავე პოსტსტრეპტოკოკული გლომერულონეფრიტის მძიმე მიმდინარეობის რისკი მატულობს თუ თუ დაავადება ასოცირებულია:

Ig G რომელი ქვეკლასითაა უხშირესად წარმოდგენილი იმუნური დეპოზიტები იდიოპათიური მემბრანული ნეფროპათიის დროს:

მეორად მემბრანულ ნეფროპათიის შესაძლო ეტიოლოგიურ ფაქტრებს შორის არ განიხლება:

მეორად მემბრანულ ნეფროპათიის შესაძლო ეტიოლოგიურ ფაქტრებს შორის არ განიხლება:

ბავშვებში იდიოპათიური მემბრანული ნეფროპათიის დროს სპონტანური რემისია საშუალოდ ვითარდება:

ჩამოთვლილი პრეპარატებიდან ამჟამად რომელი არ გამოიყენება ბავშვებში იდიოპათიური მემბრანული გლომერულოპათიის სამკურნალოდ:

რომელი ვარიანტის დროს უფრო ხშირია ნეფროზული სინრომი:

მემბრანო-პროლიფერაციული გლომერულონეფრიტის დიაგნოსტირების ოქროს სტანდარტს წარმოადგენს:

ჰორმონოდამოკიდებული და ხშირად მორეციდივე იდიოპათიური ნეფროზული სინდრომის მკურნალობისას, სტეროიდდამზოგველ, პირველი რიგის პრეპარატს წარმოადგენს:

პოდოსინის გენის(NPHS2) მუტაცია ვლინდება:

ჰორმონორეზისტენტული ნეფროზული სინდრომის, პოდოსინის გენის(NPHS2) მუტაციით, უხშირეს მორფოლოგიურ ვარიანტს წარმოადგენს:

თანდაყოლილი ნეფროზული სინდრომის, პოდოსინის გენის(NPHS2) მუტაციით, უხშირეს მორფოლოგიურ ვარიანტს წარმოაადგენს:

დენის-დრაშ (Denis-Drash) სინდრმის პროგნოზისათვის მნიშვნელოვანია:

პირსონის სინდრომისათვის დამახასიათებელია:

პირსონის სინდრომის კლინიკურად დამახასიათებელია ყველა გარდა: