ფიზიოლოგია

თიროქსინის მოქმედებას ადამიანის ორგანიზმში ახასიათებს:

თირკმელზედა ჯირკვლის ტვინოვანი ნივთიერების ჰორმონებია:

თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქოვანი ნივთიერების ჰორმონებია:

კორტიზოლის ძირითადი ფიზიოლოგიური ეფექტებია:

ალდოსტერონის (კორტიკოსტეროიდის) უმნიშვნელოვანესი ფუნქციებია:

ინსულინის ყველაზე მნიშვნელოვანი ფიზიოლოგიური ეფექტებია:

ინსულინის სეკრეციას ასტიმულირებს:

გლუკაგონი არის:

კალციუმის და ფოსფატების მეტაბოლიზმს, ვიტამინი D-ს ცვლას, ძვლებისა და კბილების ფორმირებას არეგულირებენ:

პარათჰორმონის ყველაზე მკაფიო ეფექტია:

სპერმატოგენეზზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენენ:

პირველ მენსტრუაციას ეწოდება:

პროგესტერონის მნიშვნელოვანი ფუნქციებია:

ოვარულ-მენსტრუალური ციკლის ფაზების თანმიმდევრობა ასეთია:

ჯალღუზისებრი სხეულის (ეპიფიზის) ჰორმონია:

სხვადასხვა ორგანოსა და ქსოვილის არასპეციალიზებული უჯრედები გამოჰყოფენ ბიოლოგიურად აქტიურ ნივთიერებებს, რომლებიც გავლენას ახდენენ ამავე ორგანოს\ქსოვილის მუშაობის რეგულაციაზე და, ასევე, ცირკულირებენ რა სისხლით, მოქმედებენ სხვა ორგანოებსა და ქსოვილებზე. მათ ეწოდებათ:

სისხლის შრატის გლობულინურ ფრაქციაში მყოფ ნივთიერებებს, რომელთაც ჰორმონსაწინააღმდეგო მოქმედება აქვთ ეწოდება:

ოვულაციასთან მიმართებაში მართებულია ყველა მტკიცებულება, გარდა:

ფოლიკულიდან კვერცხუჯრედის გათავისუფლებიდან რამდენიმე საათში დარჩენილი მარცვლოვანი და თეკას შიგნითა შრის უჯრედები გარდაიქმნება ლუთეინურ უჯრედებად. ისინი ნელ-ნელა იზრდება ზომაში, ივსება ლიპიდებით, რაც მათ გარკვეულ შეფერილობას აძლევს. ამ პროცესს ეწოდება: .

ოვარიულ-მენსტრუალური ციკლის ფაზებია (ძირითადი):