სალიცენზიო კარდიოლოგია

გიგანტურ უჯრედოვანი მიოკარდიტის დიაგნოსტირებისთვის ყველაზე ინფორმატიული მეთოდია:

მართებულია შემდეგი მტკიცებანი:1) რადიაციული მიოკარდიტი ხშირად შეუღლებულია ექსუდაციურ პერიკარდიტთან;2) რადიაციული მიოკარდიტი ხშირად შეუღლებულია კონსტრიქციულ პერიკარდიტთან;3). რადიაციული მიოკარდიტის დროს ხშირად ვითარდება მიოკარდიუმის ფიბროზი.

ქვემოთ მოყვანილი პრეპარატებიდან, მიოკარდიტის გამოწვევა შეუძლია ყველა ჩამოთვლილს, გარდა:

კოკაინის კარდიოტოქსიურობა შეიძლება გამოვლინდეს:1) კორონარული არტერიების სპაზმით; 2) მიოკარდიუმის ინფარქტით;3). არიტმიებით; 4). მიოკარდიტით.

პერიკარდიუმთან მიმართებაში მართებულია შემდეგი მტკიცებები:1) პერიკარდიუმი შედგება ორი ფიბროზული ფურცლისაგან;2) ეპიკარდიუმი ამოფენს გულ-მკერდის ღრუს;3). პერიკარდიული სითხე უზრუნველყოფს პერიკარდიუმის ფურცლებს შორის ხახუნის შემცირებას;4). ნორმაში პერიკარდიუმის სითხე ასეპტიურია.

პერიკარდიუმის სისხლით მომარაგებას უზრუნველყოფს:1) გულმკერდის შიგნითა და დიაფრაგმის არტერიები;2) ფარისებური ჯირკვლის არტერიები;3). ბრონქული არტერიები; 4). საყლაპავისა და მედიასტინული არტერიები.

პერიკარდიუმიდან ლიმფის უკუდინება ხორციელდება:1) შუასაყარის ლიმფური კვანძებით;2) აორტო-კაროტიდული და ბრონქო-პულმონური ლიმფური კვანძებით;3). დიაფრაგმული ლიმფური კვანძებით.

ნორმაში პერიკარდიუმს სისქეა:

ნორმაში პერიკარდიუმის ღრუ შეიცავს:

პერიკარდიუმის ძირითადი ფუნქციებია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი, გარდა:

გულის მუშაობისას, განდევნის ფაზაში პერიკარდიუმის შიგნით ვითარდება:

ანთების ხასიათის მიხედვით, არჩევენ შემდეგი ტიპის პერიკარდიტებს:1) ფიბროზული; 2) სეროზულ-ფიბროზული; 3). ჰემორაგიული; 4). ქსანტომატოზული; 5). ჩირქოვანი.

ასეპტიურ პერიკარდიტებს მიეკუთვნება:1) ჰემატოლოგიური პათოლოგიების ფონზე განვითარებული პერიკარდიტები:2) ავთვისებიანი სიმსივნეების ფონზე განვითარებული პერიკარდიტები;3). ალერგიული გენეზის პერიკარდიტები; 4). აუტოიმუნური პერიკარდიტები;5). ვირუსული პერიკარდიტები; 6). სოკოვანი პერიკარდიტები.

მწვავე პერიკარდიტის ძირითადი დამახასიათებელი ნიშნებია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი, გარდა:

პერიკარდიტის გამომწვევ მიზეზს შეიძლება წარმოადგენდეს:1) ინფექციური აგენტი; 2) ორგანიზმში მიმდინარე არაინფექციური პროცესები;3). აუტოიმუნური პროცესები; 4). ორგანიზმის ჰიპერსენსიბილიზაცია.

მწვავე პერიკარდიტისთვის დამახასიათებელ ტკივილთან მიმართებაში, მართებულია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი მტკიცება, გარდა::

მწვავე ფიბროზული პერიკარდიტის ყველაზე მნიშვნელოვან სიმპტომს წარმოადგენს:

პერიკარდიუმის ხახუნის ხმიანობის წარმოქმნისათვის აუცილებელია:1) პერიკარდიუმის ფურცლებზე ფიბროზული ნადების არსებობა;2) პერიკარდიუმის ფურცლების ურთიერთშეხების შენარჩუნება;3). პერიკარდიუმის ღრუში სითხის არსებობა.

პერიკარდიუმის ხახუნის ხმიანობა შეიძლება მოვისმინოთ:1) გულის აბსოლუტური მოყრუების მთელი ზონის ფარფლებში;2) მარცხენა მედიოკლავიკულურ ხაზზე - IV ნეკნთაშუა სივრცეში;3). ბეჭთა შორის სივრცეში; 4). ეპიგასტრიუმის არეში.

პერიკარდის ხახუნის ხმიანობა ყველაზე ხშირად მოისმინება: