სალიცენზიო კარდიოლოგია

გულის უკმარისობის ფონზე განვითარებული სიყვითლისთვის დამახასიათებელია:1) პირდაპირი ბილირუბინის კონცენტრაციის მომატება;2) არაპირდაპირი ბილირუბინის კონცენტრაციის მომატება;3). ალანინამინოტრანსფერაზას კონცენტრაციის მომატება;4). ასპარტატამინოტრანსფერაზას კონცენტრაციის შემცირება.

გულის უკმარისობით შეპყრობილი ავადმყოფის რენტგენოლოგიური გამოკვლევისას შეიძლება გამოვლინდეს ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი ნიშანი, გარდა:

გულის უკმარისობის მკურნალობა მიზნად უნდა ისახავდეს1) ამ პათოლოგიის განმაპირობებელი ფაქტორების კორექციას;2) გულზე დატვირთვის შემცირებას;3). ორგანიზმში მარილებისა და სითხის ჭარბი რაოდენობით შეკავების თავიდან აცილებას;4). გულის კუმშვადობის გაზრდას.

დღის განმავლობაში რა რაოდენობის ნატრიუმის ქლორიდის მიღება არის რეკომენდებული გულის უკმარისობით შეჰყრობილი ავადმყოფებისათვის:

მარცხენა პარკუჭის უსიმპტომო დისფუნქციის განვითარებისას საუკეთესო საშუალებაა:

გულის უკმარისობის საწყის ეტაპზე მიზანშეწონილია მკურნალობის დაწყება შემდეგი პრეპარატებით:

მკვეთრად გამოხატული გულის უკმარისობისას აგე ინჰიბიტორებსა და შარდმდენებს მიზანშეწონილია დაემატოს:1) საგულე გლიკოზიდები; 2) ნიტრატები; 3). ბეტა-ბლოკატორები; 4). კალციუმის ანტაგონისტები.

გლიკოზიდებით ინტოქსიკაციისთვის დამახასიათებელია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი არიტმიები, გარდა:

რა მექანიზმით იწვევენ საგულე გლიკოზიდები მიოკარდიუმის კუმშვადობის გაზრდას:

ქვემოთ ჩამოთვლილი პრეპარატებიდან რომელია შედარებით უკუნაჩვენები გულის შეგუბებითი უკმარისობით შეპყრობილი ჰიპერტენზიული ავადმყოფისთვის:

გლიკოზიდური ინტოქსიკაციის თავიდან ასაცილებლად დიგოქსინის დოზა უნდა შევამციროთ ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილ პრეპარატთან კომბინირებისას, გარდა:

რომელი ქვემოთ ჩამოთვლილი პრეპარატი ზრდის სისხლში დიგოქსინის კონცენტრაციას:1) ვერაპამილი; 2) ამიოდარონი; 3). პროპრანოლოლი;4). ქინიდინი.

გლიკოზიდების არიტმოგენული მოქმედების გამოვლენას ხელს უწყობს:1) ჰიპოკალიემია; 2) ჰიპერკალიემია; 3). ჰიპომაგნემია; 4). ჰიპერკალცემია; 5). ჰიპოკალცემია.

გულის უკმარისობით შეპყრობილი ავადმყოფების საგულე გლიკოზიდებით მკურნალობისას დეკომპენსაციის გაღრმავება შეიძლება გამოწვეული იყოს:1) ძირითადი პათოლოგიური პროცესის გამწვავებით;2) პრეპარატის არასაკმარისი შემანარჩუნებელი დოზით;3). სხვა პრეპარატებთან არარაციონალური კომბინაციით.

უპირატესი ვენოდილოტატორული ეფექტი აღენიშნება:

უპირატესი არტერიოდილატატორული ეფექტი აღენიშნება:

რომელი პერიფერიული ვაზოდილატატორის გამოყენებაა მიზანშეწონილი მცირე წრეში შეგუბების არსებობისას:

გულის უკმარისობისა და თირკმლის ქრონიკული უკმარისობის შერწყმისას, ყველაზე უფრო მიზანშეწონილია შემდეგი შარდმდენის გამოყენება:

საგულე გლიკოზიდებით ინტოქსიკაციის სამკურნალოდ გამოიყენება:1) ლიდოკაინი; 2) K-ის მარილები; 3). გააქტივებული ნახშირი; 4). კორდარონი.

გულის უკმარისობის ფონზე გამოხატული ტაქისისტოლური ფორმის მოციმციმე არიტმიის და პერიფერიული შეშუპების სამკურნალოდ, პირველი რიგის პრეპარატია: