სალიცენზიო - რადიოლოგია

მწვავე პიელონეფრიტის დროს თირკმლის სინუსის ექოგენობის დაქვეითებისა და ფართის შემცირების მიზეზი არის:

თირკმლის კარბუნკულის ულტრაბგერით ნიშნად ითვლება:

თირკმლის ჩირქოვანი ანთების (აბსცესი, კარბუნკული, აპოსტემატოზური პიელონეფრიტი) განვითარებისთვის საშარდე გზების ობსტრუქციის არსებობა:

ულტრაბგერითი კვლევის მონაცემებით თირკმლის კარბუნკულის დიფერენცირება ყველაზე ხშირად გვიხდება: 1) თირკმლის აბსცესისგან; 2) თირკმლის სიმსივნისგან; 3) თირკმლის ტუბერკულოზისგან; 4) თირკმლის დაჩირქებული კისტისგან;

ქსანტოგრანულომატოზური პიელონეფრიტი პირველ რიგში უნდა გავარჩიოთ:

ქსანტოგრანულომატოზური პიელონეფრიტის ულტრაბგერითი ნიშნებია:

თირკმლის ტუბერკულოზური დაზიანებისთვის დამახასიათებელია შემდეგი ულტრაბგერითი ნიშნები:

თირკმლის კარბუნკული არის შედეგი:

ექოგრაფიულად თირკმლის აბსცესი წარმოდგენილია:

პარანეფრიტის ექოგრაფიულ ნიშნებს არ განეკუთვნება:

თირკმლის პარენქიმის ნაწიბუროვანი ცვლილებების ექოგრაფიულ ნიშნებად ითვლება:

ქრონიკული პიელონეფრიტის ადრეულ სტადიაზე დიაგნოსტირება ხორციელდება:

პარანეფრიტი უკეთ ვლინდება: 1) ულტრაბგერითი კვლევით; 2) ინტრავენური უროგრაფიით; 3) კომპიუტერული ტომოგრაფიით; 4) ნეფროსცინტიგრაფიით;

თირკმლის კარბუნკული უკეთ ვლინდება:

ულტრაბგერითი კვლევით გამოვლენილი ქრონიკული პიელონეფრიტი უპირატესად არის:

ქსანტოგრანულომატოზური პიელონეფრიტის თანმხლებ დაავადებათა შორის ყველაზე ხშირია:

ქალებში მწვავე პიელონეფრიტი უპირატესად ვითარდება:

მამაკაცებში მწვავე პიელონეფრიტი უხშირესად ვითარდება:

ულტრაბგერით მონაცემებზე დაყრდნობით თერაპევტმა გამორიცხა მწვავე გლომერულონეფრიტის დიაგნოზი:

ულტრაბგერით მონაცემებზე დაყრდნობით თერაპევტმა გამორიცხა ქრონიკული გლომერულონეფრიტის დიაგნოზი: