სალიცენზიო - რადიოლოგია

ნაღვლის ბუშტის კვლევისათვის ოპტიმალური სიხშირეა:

ღვიძლის პარენქიმაში, კარის ვენის გასწვრივ ისახება არასწორი ფორმის ექონეგატიური წარმონაქმნი თხელი ძნელად ვიზუალიზებადი კედლით. რა პათოლოგიაზე შეიძლება მივიტანოთ ეჭვი:

ნაღვლის ბუშტის ფუძე ემიჯნება:

ღვიძლის საერთო სადინარი წარმოიქმნება:

ნაღვლის საერთო სადინარი წარმოიქმნება:

ელენთის სიგრძივი ზომა ნორმაში ექოგრაფიულად შეადგენს:

ელენთის განივი ზომა ნორმაში ექოგრაფიულად შეადგენს:

კუჭქვეშა ჯირკვალი გამოიმუშავებს ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილ ნივთიერებას, გარდა

რა არ ახასიათებს პანკრეასს?

ელენთის ლიმფოსარკომა ისახება როგორც:

ატროფიული ციროზის დროს დამახასიათებელია:

ღვიძლის ფიბროზის ექოსკოპიური გამოსახულება წარმოადგენს:

ღვიძლის აბსცესის მწვავე და ქვემწვავე ფაზის ექოგრაფიული სურათისათვის დამახასიათებელია ყველა ნიშანი, გარდა

ღვიძლის პარენქიმის პათოლოგიის არარსებობის შემთხვევაში ფერადი დოპლერული კარტირებისას აღინიშნება:

ფერადი დოპლერული კარტირებისას სისხლის ნაკადს ღვიძლის არტერიის ტოტებში და კარის ვენის ღვიძლშიდა ტოტებში აქვს:

ფერადი სიგნალის არარსებობა მილოვანი სტრუქტურის სანათურში მიუთითებს, რომ

ფერადი დოპლეროგრაფია ღვიძლის კეროვანი დაზიანების დროს საშუალებას გვაძლევს:

საშუალო კლასის ულტარბგერით აპარატურაზე B-რეჟიმში შესაძლებელია ნაღველგამომყოფი სისტემის შემდეგი სტრუქტურების ვიზუალიზაცია:

ღვიძლშიდა სანაღვლე გზებს განეკუთვნება:

ღვიძლგარეთა სანაღვლე გზებს განეკუთვნება: 1) სეგმენტური, წილოვანი სადინარები; 2) წილოვანი სადინრები და ნაღვლის საერთო სადინარი; 3) ღვიძლის საერთო სადინარი, ნაღვლის საერთო სადინარი; 4) ნაღვლის საერთო სადინარი და ნაღვლის ბუშტი: