სალიცენზიო - რადიოლოგია

საყლაპავის კეთილთვისებიანი სიმსივნეებიდან ყველაზე ხშირად გვხვდება:

საყლაპავის სუპრასტენოზული გაგანიერება უფრო ხშირად გვხვდება:

საყლაპავის კიბო ხშირად გვხვდება.

საყლაპავის კედელში სიმსივნური ინფილტრაციის გავრცელების დამაზუსტებელი მეთოდია:

ტრაქციული დივერტიკულები ხშირად გვხვდება:

საყლაპავის დივერტიკულებს, წარმოქმნილებს ქრონიკული მედიასტინიტის ნიადაგზე, ჰქვიათ:

ცენკერის დივერტიკულები წარმოიქმნებიან

პეპტიურ ეზოფაგიტს ახასიათებს:

საყლაპავის ვენების ვარიკოზი გამოიხატება:

შუასაყრის ფონზე სითხის ჰორიზონტალური დონე არ აღინიშნება საყლაპავში შემდეგი ცვლილებების დროს:

საყლაპავის ვენების ვარიკოზული გაგანიერება უმეტესად აღინიშნება:

საყლაპავის ცვლილებები, გამოწვეული შუასაყრის ლიმფური ჯირკვლების გადიდებით, უხშირესად გამოვლინდება:

ეზოფაგო-ბრონქული ხვრელმილების ტიპიური ლოკალიზაციაა:

საყლაპავის უკანა ცდომა ტიპიურია.

საყლაპავის ცდომა უკან არ არის დამახასიათებელი.

საყლაპავის გვერდითი ცდომა დამახასიათებელია

ავადმყოფის საკვების მიღებისას მკერდის უკან აქვს ტკივილი, პერიოდულად დისფაგია. რენტგენოლოგიურად საყლაპავის დიაფრაგმისზედა სეგმენტში დიფერენცირდება ნიშა კონტურსა და რელიეფზე ზომით 0-3 სმ. სანათური ამ დონეზე ცირკულარულადაა შევიწროებული, ბარიუმმის გამავლობა შენახულია. აღინიშნება დიაფრაგმის საყლაპავის ხვრელის ფიქსირებული თიაქარი. კლინიკო-რენტგენოლოგიური სურათით შეიძლება დაისვას დიაგნოზი.

საყლაპავის სანათურის დავიწროება არ არის დამახასიათებელი:

საყლაპავის პათოლოგიით გამოწვეული შუასაყარის ჩრდილის გაფართოება შეიძლება აღინიშნებოდეს:

კარდიის აქალაზიის, კარდიოსპაზმის, კარდიოეზოფაგული კიბოსა და სკლეროედერმიის საერთო რენტგენოლოგიური სიმპტომია: