ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

კუჭის წვენის დაკარგვის დროს რაციონალური მკურნალობისათვის იყენებენ შემდეგ ხსნარებს: 1. ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონური ხსნარი; 2. ნატრიუმის ჰიდროკარბონატის 8,4%-იანი ხსნარი; 3. რინგერის ხსნარი; 4. 5%-იანი გლუკოზა.

ჰიპერთერმიის დროს ვლინდება წყალ-მარილოვანი ბალანსის შემდეგი ცვლილებები:

ჰიპოთერმია ხასიათდება მნიშვნელოვანი კოაგულაციური დარღვევებით. რომელი სისხლის შემადედებელი ფაქტორების აქტივობა შემცირდება ჰიპოთერმიისას? 1. VII ფაქტორი 2. VIII ფაქტორი 3. X ფაქტორი 4. V ფაქტორი 5. XII ფაქტორი

პანკრეასის წვენის დაკარგვის დროს რეკომენდირებულია შემდეგი საინფუზიო ხსნარები: 1. კალიუმით მდიდარი საინფუზიო ხსნარები; 2. გლუკოზირებული ხსნარები; 3. საინფუზიო ხსნარები, რომლებიც შეიცავენ ელექტროლიტებს; 4. იზოტონური ხსნარი.

გართულებებს გამოწვეულს ნაღვლის, დუოდენური წვენის, წვრილი ნაწლავის სეკრეტის დაკარგვით, ნაწლავური ფისტულებითა და ფაღარათით, მიეკუთვნება:

ნორმოთერმიის პირობებში მოზრდილი ადამიანის ორგანიზმისათვის ყოველდღიური წყლის მოხმარება შეადგენს:

აზოტის ბალანსი ეს არის:

მოზრდილ ჯანმრთელ ადამიანში აზოტის ბალანსი:

აზოტის ბალანსი ბავშვებში:

აზოტის ბალანსი ორსულებში:

აზოტის ბალანსი გამოჯანმრთელების პერიოდში:'

თირკმელები შარდით გამოყოფენ მთელი აზოტის:

1 გრამი აზოტი ექვივალენტურია:

ამონომჟავების ასათვისებლად საჭიროა:

ორგანიზმის დღე-ღამური მოთხოვნილება ცილებზე შეადგენს:

ცხიმების ენერგეტიკული ღირებულება წარმოადგენს:

ნახშირწყლების ენერგეტიკული ღირებულებაა:

ალანინამინოტრანსფერაზას აქტივობის მატება წარმოადგენს მნიშვნელოვან დიაგნოსტიკურ ნიშანს: 1. მიოკარდიუმის ინფარქტის დროს; 2. კუნთების და თირკმლის დაზიანების დროს; 3. ჰეპატიტის დროს; 4. პოსტჰემორაგიული ანემიის დროს; 5. ჰემოლიზის დროს.

ასტ/ალტ თანაფარდობა მნიშვნელოვნად მატულობს: 1. მიოკარდიუმის ინფარქტის დროს; 2. ჰემოლიზის დროს; 3. თირკმლის მწვავე უკმარისობის დროს; 4. ტვინის დაზიანების დროს;

ასტ/ალტ თანაფარდობა მნიშვნელოვნად მცირდება: 1. ნებისმიერი ეტიოლოგიის გულის დაავადებების დროს; 2. ინფარქტების დროს; 3. ნებისმიერი ეტიოლოგიის ჰეპატიტების დროს; 4. ჰემოლიზის დროს; 5. პოსტჰემორაგიული ანემიის დროს.