ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

ჩამოთვლილთაგან რომელი პრეპარატები იწვევენ ავთვისებიანი ცხელების პროვოცირებას?

რომელი დებულებებია ჭეშმარიტი ქსენონთან დაკავშირებით: 1. ქსენონისთვის MAC (მინიმალური ალვეოლური კონცენტრაცია) არის 70%; 2. აქვს ანალგეზიის პოტენცირების უნარი; 3. უსუნო გაზია; 4. მისი სისხლში ხსნადობა დაახლოებით N2O-ს მსგავსია

დესფლურანის დახასიათებისთვის რომელი დებულებებია ჭეშმარიტი? 1. დესფლურანის დუღილის ტემპერატურაა 29.2 C; 2. მისი სისხლში ხსნადობის კოეფიციენტი მაღალია იზოფლურანთან შედარებით; 3. ის არის ავთვისებიანი ჰიპერთერმიის ერთ-ერთი გამომწვევი; 4. ინდუქციის პროცესში ინჰალაციისას იწვევს სასუნთქი გზების რეფლექსთა დაქვეითებას; 5. არცერთი დებულება არ არის სწორი

სევოფლურანის დახასიათებისას რომელი დებულებებია ჭეშმარიტი? 1. სევოფლურანი ჰალოგენიზებული ეთერია; 2. ადვილად აალებადი და ფეთქებადია; 3. MAC= 2 მოც. %; 4. სისხლი/აირის ხსნადობის კოეფიციენტია 3; 5. გავლენა არტერიულ წნევაზე მინიმალურია.

ბუტიროფენონების ჯგუფის პრეპარატებს მიეკუთვნება: 1. დროპერიდოლი; 2. პრომეტაზინი; 3. ჰალოპერიდოლი; 4. ნაკომი.

განაწილება არის არაინჰალაციური საანესთეზიო საშუალებების ფარმაკოკინეტიკის შემადგენელი ნაწილი. იგი განისაზღვრება: 1. ორგანოების ვასკულარიზაციით; 2. მჟავა-ტუტოვანი წონასწორობით; 3. ცილებთან შეკავშირების უნარით; 4. ბიოტრანსფორმაციით.

ნულოვანი რიგის ფარმაკოკინეტიკა არის:

რა არის აბსორბცია:

რას ეწოდება პრეპარატის განაწილება:

რას ეწოდება პრეპარატის გადანაწილება:

რა არის ბიოტრანსფორმაცია:

რა არის ექსკრეცია:

ინჰალაციური საანესთეზიო საშუალებების და ინტრავენური ანალგეტიკების კომბინირებული გამოყენება მისაღებია შემდეგი მოსაზრებებიდან გამომდინარე: 1. ზოგადი ანესთეზიის მართვადობა; 2. ეფექტების პოტენცირება; 3. ანტინოციცეფციური დაცვის მაღალი დონე; 4. პოსტოპერაციულ პერიოდში მიზანმიმართული ანტიდოტური მკურნალობის ჩატარების შესაძლებლობა.

ზოგადი ანესთეზიის ძირითადი კონცეფციებია: 1. ფსიქოსტაზისის მართვა; 2. ანტინოციცეფციური დაცვა; 3. ნეიროვეგეტატიური სტაბილიზაცია; 4. ლარინგოსკოპია.

ზოგადი ანესთეზიის ძირითადი კონცეფციებია: 1. მიორელაქსაცია; 2. მეტაბოლიზმის მართვა; 3. ანალგეზია; 4. ცენტრალური ვენის კათეტერიზაცია.

ზოგადი ანესთეზიის ამოცანებს წარმოადგენს: 1. ორგანიზმის ვიტალური ფუნქციების მონიტორინგი და მართვა; 2. ორგანიზმის დაცვა ქირურგიული აგრესიის ზემოქმედებისაგან; 3. ქირურგის მუშაობისათვის ოპტიმალური პირობების შექმნა; 4. უახლოეს პოსტოპერაციულ პერიოდში მოსალოდნელი შესაძლო გართულებების პრევენცია.

ანესთეზიისა და ქირურგიული სტრესის შესახებ, სწორია: 1. კორტიზოლის გამონთავისუფლების ინტენსივობა ქვეითდება ალფა და ბეტა რეცეპტორების ბლოკირებით; 2. მორფინის გამოყენება ოპერაციამდე ამცირებს ამ პერიოდში სტრესულ რეაქციებს; 3. პარაპლეგიიან პაციენტებში სტრესული რეაქციები ნაკლებადაა გამოხატული; 4. ეპიდურული ანესთეზიით განპირობებული ეფექტი ნარჩუნდება სენსორული ბლოკის გაქრობის შემდეგაც.

ანესთეზიის დროს განვითარებული არასასურველი წამლისმიერი რეაქციები: 1. ჩვეულებრივ მოსალოდნელია, რადგან ეს არის პრეპარატის ცნობილი ფარმაკოლოგიური თვისებების მოქმედების შედეგი; 2. შეიძლება განუვითარდეს ჯანმრთელ ინდივიდებს; 3. შეიძლება საშიში იყოს სიცოცხლისათვის; 4. უფრო ხშირად აღინეშნებათ ალერგიული დაავადებების მქონე პირებს.

ანესთეზიოლოგის საქმისადმი სარისკო დამოკიდებულების მაგალითია: 1. "ნუ მასწავლით, მე ეს არ მიყვარს"; 2. "მე დავაინტუბირებ ნებისმიერ ავადმყოფს"; 3. "ეს ჩემი კი არა, ქირურგის საქმეა"; 4. "ჩვეულებრივი შემთხვევაც კი შეიძლება პრობლემებით დასრულდეს".

ანესთეზიოლოგის საქმისადმი სარისკო დამოკიდებულების მაგალითია: 1."უნდა ვიმოქმედო წესების შესაბამისად"; 2. "სანამ ვიმოქმედებ, უნდა დავფიქრდე"; 3. "დაკარგული არაფერი არ არის, კიდევ შეიძლება რაღაც შევცვალო"; 4."გავაკეთოთ რაც გინდათ, ოღონდ სწრაფად".