ნევროლოგია სალიცენზიო

წარუმატებლობის მშფოთვარე მოლოდინის სიმპტომოკომპლექსი ყველაზე მეტად ახასიათებს ნევროზის შემდეგ ფორმას

ნევროზის დიაგნოსტიკის დროს უნდა ვიხელმძღვანელოთ

ნევროზის პათოფიზიოლოგიურ საფუძველს წარმოადგენს დისფუნქცია

"ცრუ" დამბლები ყველაზე ხშირად აღინიშნება ნევროზების შემდეგი ფორმების დროს

ჩაძინების დარღვევა დისომნიების ყველაზე ხშირი ტიპია ნევროზების შემდეგი ფორმების დროს

ნევროზის პათოგენური რგოლის ჩამოყალიბების პირობაა

ნევროზების ფსიქოთერაპიის პირველი და ძირითადი ამოცანაა

ყველაზე ხშირად ორგანული ნევროლოგიური სიმპტომების იმიტაცია აღინიშნება

ფსიქოზი ნევროზისაგან განსხვავდება

ნევროზის ტრადიციულ კლასიკურ კლინიკურ ფორმებს მიეკუთვნება

ანტიეპილეფსიური საშუალებებიდან ცერებრული ინჰიბიტორული სისტემების გააქტივებას და სპინალური აგზნებადი სისტემების დათრგუნვას ყველაზე ეფექტურად იწვევს

ანტიეპილეპსიური საშუალებებიდან ღეროს რეტიკულური ფორმაციის ინჰიბიტორულ და აგზნებად სისტემებს თანაბრად თრგუნავს

პრეპარატების არჩევის თანმიმდევრობა ეპილეფსიის მკურნალობის დაწყებისას განისაზღვრება

პირველადად გენერალიზებული ეპილეფსიის ხშირი შეტევების შემთხვევაში მკურნალობის დასაწყისში მიზანშეწონილია დაინიშნოს

ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დარღვევა აღინიშნება ეპილეფსიის ხანგრძლივი მკურნალობისას ჩამოთვლილი პრეპარატებით, გამონაკლისია:

ეპილეფსიური სტატუსის არაკრუნჩხვით ფორმებს მიაკუთვნებენ ყველა ჩამოთვლილ პაროქსიზმულ გამოვლინებას, გარდა ეპილეფსიური

ეპილეფსიური სტატუსის ფარმაკოთერაპიის პირველი რიგის ღონისძიება შეტევის ადგილზე და ტრანსპორტირებისას ვენაში შეყვანა

მწვავე ეპილეფსიური ფსიქოზის დროს პირველი რიგის საშუალებაა

ანტიეპილეფსიური საშუალებებით მკურნალობის შეწყვეტა შესაძლებელია იმ შემთხვევაში, როდესაც გულყრები არ აღინიშნებოდა არა ნაკლებ

ეპილეფსიური კერის მნიშვნელოვან ნეიროფიზიოლოგიურ თვისებას წარმოადგენს