უროლოგია სალიცენზიო

პაციენტს დადგენილი აქვს ფიალის დივერტიკულის კენჭი. მკურნალობის რომელი მეთოდია ეფექტური?

აქტიური მეთვალყურეობა მიზანშეწონილია შარდსაწვეთის კენჭის სპონტანური პასაჟის დროს, როცა

ურეთეროსკოპია შარდსაწვეთის პროქსიმალური კენჭებისათვის

რომელი დებულება არის მართებული შარდსაწვეთის სტენტის გამოყენებასთან დაკავშირებით?

შარდ-კენჭოვანი დაავადების ეტიოლოგიურ ფაქტორებს მიეკუთვნება:

რენტგენოკონტრასტულ კენჭებს განეკუთვნება ყველა ჩამოთვლილი, გარდა:

რენტგენონეგატიური ტიპის კენჭებს განეკუთვნებიან

შარდის დათესვა მიკროფლორაზე მიზანშეწონილია

თირკმლის მენჯის 15X25 მმ ზომის ურატული (რენტგენონეგატიური) კენჭის დროს, უროდინამიკის დარღვევების გარეშე, უფრო მიზანშეწონილია მკურნალობა დავიწყოთ

თირკმლის მენჯის 20X15 მმ ზომის ოქსალატური კენჭის (1000-1200 hu) დროს უროდინამიკის დარღვევების გარეშე, ყველაზე უფრო რაციონალური მკურნალობის მეთოდია:

თირკმლის მენჯის 15X20 მმ ზომის ფოსფატური კენჭის ( 290-950 hu), უროდინამიკის დარღვევის გარეშე, ქრონიკული ლატენტური პიელონეფრიტის დროს ყველაზე მიზანშეწონილი მკურნალობის მეთოდს წარმოადგენს:

50 წლის ავადმყოფს აქვს ურატული კენჭები ორივე თირკმელების ფიალებში, ქრონიკული ლატენტური პიელონეფრიტი. მისთვის ნაჩვენებია:

თირკმლის ურატული კენჭების დროს ვიკვლევთ პურინის ცვლის მდგომარეობას: 1) თავის ქალის რეტგენოგრაფიით; 2) სისხლის შრატში და დღე-ღამის შარდში შარდმჟავას განსაზღვრით; 3) სისხლში ტუტე ფოსფატაზის განსზღვრით

პოსტრენალური ანურიის დროს ნაჩვენებია გადაუდებელი დახმარება:

ავადმყოფებს ნეფროლითიაზის გამო ჩატარებული ორგანოშემნახველი ოპერაციული მკურნალობის შემდეგ, კენჭის რეციდივი უფრო ხშირად უვითარდებათ, ოპერაციიდან

რა ეწოდება კენჭების პროტეინულ კომპონენტს?

სარკოიდოზის დროს ჰიპერკალციურია გამოწვეულია:

შარდმჟავა კენჭების ჩამოყალიბებაზე მოქმედი ფაქტორებია:

გამოკვლევის რომელი მეთოდია ყველაზე მგძნობიარე და სპეციფიური თირკმლის ჭვალის დიაგნოსტირებისათვის?

ტალღის რომელი ტექნიკური სახე არ გამოიყენება თანამედროვე ლითოთრიპტორებში ექსტრაკორპორალური დარტყმითტალღოვანი ლითორტრიპსიის დროს?