პლასტიკური და რეკონსტრუქციული ქირურგია სალიცენზიო

. რეკონვალესცენციის პერიოდში ავადმყოფი საჭიროებს ყველა ჩამოთვლილს, გარდა;

. დამწვრობის შემდგომი რეაბილიტაციის პერიოდი ბავშვებში იწყება: 1) ჭრილობის უმეტესი ფართის დაფარვის შემდეგ; 2) კონსერვატიული მეთოდით ჭრილობის დახურვისას; 3) ჭრილობის დახურვის შემდეგ ოპერაციული გზით

. კელოიდური ნაწიბურისთვის დამახასიათებელია: 1) სიმკვრივე, არასწორი ზედაპირი; 2) მკვეთრი შემაღლება ჯანმრთელი კანის უბანთან შედარებით; 3) სიწითლე ციანოზური ელფერით

. დამწვრობის შემდგომი დეფორმაციების გამოწვევის მიზეზებია ყველა ჩამოთვლილი, გარდა:

. სხეუილიდანკანის ნაფლეთის ასაღებ ზონებიდან I კატეგირიას მიეკუთვნება ყველა, გარდა:

. სხეულის კანის ნაფლეთების ასაღებად გამოსადეგობის თვალსაზრისით მეორე კატეგორიას მიეკუთვნება უბნები, საიდანაც კანის აღება არასაურველია, მაგრამ სადონორო უბნების დეფიციტის გამო დასაშვებია:

. დამწვრობითი ჭრილობის დასახურად კანის ნაფლეთის ასაღებად სხეულიდან მესამე კატეგორიას მიეკუთვნება შემდეგი უბნები, გარდა:

. მთლიანი კანის ტრანსპლანტატის გადანერგვისას უპირატესობა ენიჭება: 1) კოსმეტოლოგიურ ეფექტს; 2) მეორადი კონტრაქტურის გაჩენის ნაკლებ რისკს; 3) მიხერცებისას უფრო მეტ მდგრადობას; 4) სადინრის უბნების ლიმიტირებას; 5) პირველადი კონტრაქტურების განვითარების მაღალ რისკს

. კანის ტრანსპლანტატია აღება გახლეჩილი ნაფლეთის წესით უმჯიბესია: 1) სკალპელით; 2) ელექტროდერმატომით; 3) მექანიკური დერმატომით; 4) თირშის დანით

. დონორული უბნების მოვლისას უპირატესობა ენიჭება: 1) ბაქტეროციდული საფენების დადებას; 2) მაკოკაგულირებელი საფენების აპლიკაციას; 3) ზეთოვანი საფენებეის დადებას; 4) ინფრაწიტელი სხივებით დასხივებას ნახევრად ღია მეთოდით; 5) მშრალი ასეპტიური ნახვევის დადებას

. სადონორიო უბნის ყველაზე არასასიამოვნო გართულებას წარმოადგენს: 1) სისხლდენა; ბ) დაინფიცირება; 3) ალერგიული დერმატიტი; 4) შეძენილი დეფექტის (ჭრილობის) გაღრმავება

. კანის აუტოტრანსპლანტაციისას ტრანსპლანტატის მიუხორცებლობის ძირიტადი მიზეზებია: 1) ინბიბიცია (ტრანსპლანტატის პლაზმით გაჟღენთვა); 2) სისხლძარღვოვანი შეგუბება; 3) ტრანსპლანტატის ზედმეტი ადჭიმვა; 4) ტრანსპლანტატის ქვეშ სითხის, სისხლის დაგროვება; 5) ხახუნი ტრანსპლანტატსა და ფუძეს შორის

. კანის აუტოტრანსპლანტაციისას სისხლძარღვოვანი შეგუება და ტრანსპლანტატში კაპილარული ქსელის შექმნა იწყება

. გადასანერგი ფუძის მზადყოფნა ტრანსპლანტაციისთვის ვიზუალური შეფასებით წარმოდგენილია: 1) სისხლსავსე მსხვილმარცვლოვანი გრანულაციით; 2) ფიბროზული ნადებებით მთელ არეში; 3) ჩირქოვანი ნადებების მქონე გრანულაციით; 4) თხელი ნეკროზული უბნების არსებობით; 5) სისხლსავსე წვრილმარცვლოვანი გარნულაციით

. გადასანერგი ფუძის მზადყოფნის შეფასებისას პარაკლინიკური მონაცემებიდან უპირატესობა ენიჭება:

. ჰიპერტროფული და კელოიდური ნაწიბურების ქირურგიული მკურნალობისას მნიშვნელობა ენიჭება: 1) განაკვეთის ხაზობრივ შერჩევას; 2) ლოკალიზაციას; 3) ნაწიბურის ხასიათს; 4) სწორი მეთოდიკის შერჩევას ფუნქციური არეების გათვალისწინებით

. კისრის წინა ზედაპირზე არსებული ჰიპერტროფული დიფუზური ნაწიბურის დროს, როდესაც მოხრითი კონტრაქტურაა უმჯობესია გაკეტდეს

. წრიული განაკვეთის წარმოებისას უმჯობესია იხმაროს

. ატრავმატიზმისათვის ტრანსპლანტატზე მუშაობისას უმჯობესია

. ქსოვილების პრეპარირებისათვის განკუთვნილია ყველა, გარდა: