პლასტიკური და რეკონსტრუქციული ქირურგია სალიცენზიო

ღონისძიებებს, რომელებიც ითვალისწინებენ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მოშლილობების პროფილაქტიკას დმწვრობითი შოკისას, მიეკუთვნება:

მწვავე დამწვრობითი ტოქსიემიისათვის დამახასიათებელია; 1) ჰემოკონცენტრაცია; 2) ანემია; 3) გამოხატული ინტოქსიკაცია; 4) ჰიპო- და დისპროტეინემია

რა უნდა გაკეთდეს, როდესაც პაციენტს დამწვრობითი შოკისას აღენიშნა მრავალჯერადი ღებინება

რა პროფილაქტიკური ღონისძიებებია ჩასატარებელი დამწვრობითი შოკისას კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის წყლულების პროიფილაქტიკის მიზნით: 1) ადექვატური ინფუზიური და მედიკამენტოზური თერაპია, დამწვრობითი შოკისა; 2) ანტაციდური დ ანაციდური პერეპარატების გამოყენება; 3) რაციონალური ანტიბიოტიკოთერაპია; 4) აუცილებნელი გასტროდუოდენოსკოპია

რა ხასიათისაა ბაქტერიემია მწვავე დამწვრობითი ტოქსემიის დროს

ჩამოთვალეთ პნევმონიის მიზეზები დამწვრობით პაციენტებში

მიოკარდის ტოქსიურ დაზიანებაზე მიგვანეშნებს ყველაფერი, გარდა:

დიურეზის არარსებობისას დამწვრობითი შოკის დროს ოსმოსური დიურეტიკები შეჰყავთ:

გლუკოკორტიკოსტეროიდების შეყვანის პირდაპირ ჩვენებად ითვლება:

როდესაც დამწვრობით შოკში მყოფ პაციენტს არტერიული წნევა მკვეთრად შემცირებული აქვს, ინფუზიური თერაპია მიზანშეწონილია დავიწყოთ:

მწვავე დამწვრობითი ტოქსემიის ეტიოპათოგენეზში ძირითადი როლი მიუძღვის შემდეგ ტოქსინებს:

სეპტიკოტოქსემიის ძირითად მიზეზს წარმოადგენს:

დამწვრობითი გამოფიტვის განვითარების საწინააღმდეგო ღონისძიებებია ყველა, გარდა:

რა არის ჰემოტრანსფუზიის ჩვენებები დამწვრობითი დაავადებისას: 1) ანემია; 2) დამწვრობითი შოკი; 3) მასიური სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან; 4) დამწვრობითი გამოფიტვა; 5) სეპტიკოპიემიის პერიოდი

დამწვრობითი დაავადების სეპტიკოტოქსემიის სტადიაში არ ვითადება შემდეგი გართულებები: 1) ფლეგმონა; 2) წითელა; 3) ჩუტყვავილა

დამწვრობითი ტრავმისას პროფილაქტიკისთვის არ კეთდება: 1) წითელას საწინაღმდეგო აცრა; 2) ტეტანუსის საპროფილაქტიკო ანატოქსინი; 3) ტეტანუსის საწინააღმდეგო აცრა ბეზრედკას წესით

დამწვრობითი დაავადებისას ბავშვთა ასაკში სეფსისი არ ვითარდება

მწვავე ტოქსემიის პერიოდის მკურნალობაში მნიშვნელობა ენიჭება:

ინფუზიური თერაპიის არაეფექტურობის მიზეზია: 1) დამწვრობათა დაავადების სიმძიმის შეუფასებლობა; 2) სასუნთქი გზების დაზიანება; 3) ინფუზიური თერაპიის გვიან დაწყება; 4) ნაწლავთა გაუვალობის სწრაფი განვითარება:

დღე-ღამეში გადასხმული ინფუზიური საშუალებების რაოდენობაა 1-2 თვის ბავშვებში 1 კგ/წონაზე გათვალისწინებული