ტოქსიკოლოგია სალიცენზიო

დიქლორეთანით მოწამვლისას ეგზოტოქსიკური შოკი ყველაზე ხშირად ვითარდება, შემდეგ ვადებში:

დიქლორეთანით მოწამვლისას ცირკულაციაში არსებული სისხლის მასის ცვლილებებია:

დიქლორეთანით მოწამვლისას ტოქსიკური ჰეპატოპათიის კლინიკური ნიშნები ყველაზე ხშირად ვლინდება ვადებში:

დიქლორეთანით მოწამვლისას ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები ვლინდება ლაბორატორიული და ინსტრუმენტული (რეოგრაფია, რადიოიზოტოპური ჰეპატოგრაფია) გამოკვლევების ჩატარების გზით, შემდეგ ვადებში:

დიქლორეთანით მოწამვლისას სჭარბობს ღვიძლის შემდეგი მორფოლოგიური ცვლილებები:

ტოქსიკური ნეფროპათია დიქლორეთანით მოწამვლისას ყველაზე მკვეთრად გამოვლინდება:

დიქლორეთანით მოწამვლისას დამახასიათებელია კუჭ-ნაწლავში ტრაქტის დაზიანების შემდეგი გამოვლენა, გარდა ერთისა:

დიქლორეთანით ინჰალაციური მოწამვლის თავისებურებებს მიეკუთვნება ყველა ჩამოთვლილი, გარდა:

დიქლორეთანით მსუბუქ მოწამვლას ახასიათებს: 1). ტოქსიკური გასტრიტი; 2). ტოქსიკური ენტერიტი; 3). კომა; 4). დელირიული სინდრომი; 5). შეკავება, ადინამია; 6). მსუბუქი ხასიათის ჰეპატოპათია; 7). საშუალო და მძიმე ჰეპატოპათია; 8). ეგზოტოქსიკური შოკი (საწყისი ფაზა); 9). ეგზოტოქსიკური შოკი (განვითარებული); 10). ტოქსიკური ნეფროპათია.

დიქლორეთანით მოწამვლის დიფერენციალური დიაგნოზი უნდა ჩატარდეს ყველა შემდეგ მოწამვლებთან, გარდა ერთისა:

დიქლორეთანით მოწამვლისას სიკვდილის ძირითად მიზეზად ითვლება:

დიქლორეთანით მოწამვლისას ლეტალური გამოსავალი ყველაზე ხშირად ვითარდება, შემდეგ ვადებში:

დიქლორეთანით მოწამვლის პათომორფოლოგიურ თავისებურებებს მიეკუთვნებიან ყველა ჩამოთვლილი, გარდა:

დიქლორეთანით მოწამვლისას ნაჩვენებია შემდეგი დეტოქსიკაციის მეთოდები: 1). კუჭის ამორეცხვა; 2). ნაწლავის ლავაჟI; 3). ფორსირებული დიურეზი; 4). სისხლის ჩანაცვლების ოპერაცია; 5). ჰემოსორბცია; 6). ჰემოდიალიზი; 7). პერიტონეალური დიალიზი.

დიქლორეთანით მოწამვლის ნიშნების არსებობისას პერიტონეალური დიალიზი ნაჩვენებია:

დიქლორეთანით მოწამვლის ნიშნების არსებობისას ჰემოდიალიზი ნაჩვენებია:

დიქლორეთანით მოწამვლისას პერიტონეალური დიალიზის ჩატარების წინააღმდეგჩვენებაა:

დიქლორეთანით მოწამვლისას სპეციფიკური ანტიდოტური თერაპია ნაჩვენებია:

დიქლორეთანით მოწამვლის სპეციფიკური თერაპიისას ყველაზე უფრო მიზანშეწონილია შემდეგი საშუალებების გამოყენება:

დიქლორეთანით მოწამვლისას ჰეპატოპროტექტორების სახით აუცილებელია შევიყვანოთ ყველა შემდეგი პრეპარატები, გარდა: